’டைடானிக்’ விமர்சனம்

8

நடிகர்கள் : கலையரசன், காளி வெங்கட், ராகவ் விஜய், கயல் ஆனந்தி, ஆஷ்னா சாவேரி, சேர்த்தன், காயத்ரி, இயக்குநர் பாலாஜி மோகன், சு.செந்தில் குமார்
இசை : நிவாஸ் கே.பிரசன்னா
ஒளிப்பதிவு : பல்லு
இயக்கம் : எம்.ஜானகிராமன்

திருமண வாழ்க்கையின் புதிய அத்தியாயத்தைத் தொடங்குவதற்காக சென்னையிலிருந்து பெங்களூருவுக்கு ரயிலில் புறப்படுகிறார் ராகவ் விஜய். அதே ரயிலில், கோபித்துக்கொண்டு தாய் வீட்டுக்குச் சென்ற மனைவியைச் சமாதானப்படுத்தி அழைத்து வருவதற்காகப் பயணிக்கிறார் காளி வெங்கட். இன்னொருபுறம், பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிரிந்துபோன காதலியை மீண்டும் சந்திக்கும் நம்பிக்கையில் பெங்களூரு செல்கிறார் கலையரசன்.

ஒரே ரயிலில் பயணிக்கும் இந்த மூவருக்கும் இடையே ஏற்படும் அறிமுகம், மெல்ல நட்பாக மாறுகிறது. அந்த நட்பின் தொடர்ச்சியாகத் தங்களுடைய கடந்தகால காதல் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளத் தொடங்குகிறார்கள். பள்ளிப் பருவத்தில் மலர்ந்த காதல், கல்லூரிக் காலத்தில் உருவான காதல், அலுவலகச் சூழலில் தொடங்கிய காதல் என மூவரின் கதைகளும் வெவ்வேறு பின்னணிகளைக் கொண்டிருந்தாலும், அவை அனைத்தும் தோல்வியிலேயே முடிந்திருக்கின்றன.

அந்தக் காதல்கள் முறிந்ததற்கான காரணங்கள் என்ன? காதல் தோல்விக்குப் பிறகு மூவரும் எப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்? எதிர்பாராத விதமாக ஒன்றிணைந்த இவர்களது பயணம் எத்தகைய மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகிறது? இவற்றை நகைச்சுவையும் உணர்ச்சிப்பூர்வமான தருணங்களும் கலந்து விவரிப்பதே ‘டைடானிக்’ திரைப்படத்தின் மையக்கரு.

படத்தின் முக்கியமான பலமாக இருப்பது கலையரசன், காளி வெங்கட், ராகவ் விஜய் ஆகிய மூவரின் நடிப்புதான். மூன்று வெவ்வேறு மனநிலைகளைக் கொண்ட கதாபாத்திரங்களை இயல்பாக உள்வாங்கி நடித்திருப்பதால், அவர்களுக்கிடையேயான உரையாடல்களும், பழைய காதல் நினைவுகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் காட்சிகளும் சுவாரஸ்யமாக அமைந்துள்ளன.

குறிப்பாக, பள்ளிப் படிப்பையே பல ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கும் மாணவனாக வரும் காளி வெங்கட், தனது வழக்கமான நகைச்சுவை பாணியில் ரசிகர்களைக் கவர்கிறார். சக மாணவியான கயல் ஆனந்தி மீது அவர் கொண்டிருக்கும் ஒருதலைக் காதல், அதற்காக வெளிப்படுத்தும் சின்னச் சின்ன சேட்டைகள் என பல இடங்களில் சிரிக்க வைக்கிறார். அதே நேரத்தில் காதல் கைகூடாதபோது ஏற்படும் வலியையும், பிரிவின் தாக்கத்தையும் தனது முகபாவனைகளிலேயே உணர்த்தி விடுகிறார்.

கல்லூரிப் பருவத்தில் கயல் ஆனந்தியைக் காதலிக்கும் கலையரசனின் கதாபாத்திரம் உணர்வுப்பூர்வமானது. குடும்பச் சூழல் காரணமாகத் தனது காதலைக் கைவிட வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டாலும், அந்தக் காதலின் நினைவுகளிலிருந்து அவரால் விடுபட முடியவில்லை. கடந்தகாலத்தை மறக்க முடியாமல் தவிக்கும் ஒருவரின் மனநிலையை தனது அமைதியான நடிப்பால் வெளிப்படுத்தி பார்வையாளர்களிடம் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்.

அலுவலகத்தில் ஆஷ்னா சாவேரியைச் சந்தித்ததும் காதலில் விழும் ராகவ் விஜய், பின்னர் ஏற்படும் கருத்து வேறுபாடுகளால் அவரைப் பிரிகிறார். தொடர்ந்து பெற்றோர் பார்த்த பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொள்ள முடிவெடுக்கும் அவர், பழைய காதல் தனது எதிர்காலக் குடும்ப வாழ்க்கையில் ஏதேனும் சிக்கலை உருவாக்கிவிடுமோ என்ற தயக்கத்தில் தவிக்கிறார். காதலுக்கும் திருமணத்திற்கும் இடையில் சிக்கிக்கொண்ட ஒருவரின் குழப்பத்தை அளவான நடிப்பின் மூலம் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

கயல் ஆனந்தி தனது கதாபாத்திரத்திற்கு ஏற்ற எளிமையான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார். காதலில் ஏற்படும் மகிழ்ச்சி, சிறிய சண்டைகள், பிடிவாதம், பிரிவால் உண்டாகும் வருத்தம் எனப் பல்வேறு உணர்வுகளை மிகைப்படுத்தாமல் வெளிப்படுத்துகிறார். குறிப்பாக அவரது துடிப்பான உடல்மொழியும் குறும்புத்தனமான வெளிப்பாடுகளும் கதாபாத்திரத்திற்கு அழகு சேர்க்கின்றன.

ஆஷ்னா சாவேரி, தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரத்தின் உணர்ச்சிகளைச் சரியான அளவில் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். காதல் தொடர்பான காட்சிகளில் மட்டுமின்றி, கதையின் முக்கியமான திருப்பங்களிலும் தனது நடிப்பால் கவனம் பெறுகிறார். பாடல் காட்சிகளிலும் தனது அழகான தோற்றத்தால் ரசிக்க வைக்கிறார்.

மதுமிதா, சேத்தன், தேவதர்ஷினி, சு.செந்தில் குமார் உள்ளிட்ட துணை நடிகர்கள் தங்களுக்குக் கிடைத்த வாய்ப்பில் சிறப்பாகப் பங்களித்துள்ளனர். இயக்குநர் பாலாஜி மோகன் மற்றும் காயத்ரியின் சிறப்புத் தோற்றங்களும் படத்திற்கு கூடுதல் சுவை சேர்க்கின்றன.

ஒளிப்பதிவாளர் பல்லுவின் கேமரா, கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் வகையில் நெருக்கமான காட்சிகளை அதிகம் பயன்படுத்தியிருக்கிறது. வண்ணமயமான காட்சியமைப்பும் படத்தின் காதல் பின்னணிக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்துள்ளது.

நிவாஸ் கே.பிரசன்னாவின் இசை படத்திற்கு முக்கியமான பலம். பாடல்கள் கேட்பதற்கு இனிமையாக இருப்பதோடு, கதையின் உணர்வுகளோடும் பொருந்துகின்றன. பின்னணி இசை காதல் காட்சிகளின் மென்மையையும், பிரிவின் வலியையும் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்துவதில் சிறப்பாகச் செயல்பட்டிருக்கிறது.

படத்தின் பெரும்பகுதி உரையாடல்களைச் சார்ந்தே நகர்ந்தாலும், காட்சிகளின் ஓட்டம் சலிப்பை ஏற்படுத்தாத வகையில் படத்தொகுப்பு அமைந்துள்ளது. ராதாகிருஷ்ணன் தனபால் மற்றும் இக்னேஷியஸ் அஸ்வின் ஆகியோரின் படத்தொகுப்பு மூன்று தனித்தனி காதல் கதைகளையும் ஒரே திரைக்கதைக்குள் இணைத்து சீராகப் பயணிக்க உதவியிருக்கிறது.

இயக்குநர் எம்.ஜானகிராமன், காதலைப் பற்றிய வழக்கமான கொண்டாட்டங்களை மட்டும் முன்னிறுத்தாமல், காதலுக்குப் பிறகு மனிதர்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் மாற்றங்களையும் அதன் தாக்கங்களையும் கதையின் வழியாகப் பேசியிருக்கிறார்.

காதலிக்கும் காலத்தில் ஒருவரிடம் பிடித்துப் போகும் விஷயங்களே, பின்னாளில் கருத்து வேறுபாடுகளுக்கும் மனக்கசப்புகளுக்கும் காரணமாக மாறலாம். காதல் என்பது உணர்ச்சிகளால் மட்டுமே இயங்குவதில்லை; அதற்குப் பொறுப்புணர்வும் விட்டுக்கொடுத்தலும் பரஸ்பரப் புரிதலும் அவசியம் என்பதை இயக்குநர் பல காட்சிகள் மூலம் உணர்த்துகிறார்.

குறிப்பாக, திருமணத்திற்குப் பிறகு தனது மனைவியிடம் முந்தைய காதல் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொள்வதால் உருவாகும் குழப்பங்களை நகைச்சுவை கலந்து சொல்லியிருப்பது ரசிக்க வைக்கிறது. அதே சமயம், உறவுகளில் எதை எப்போது பேச வேண்டும், எப்படிப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற கேள்விகளையும் பார்வையாளர்கள் மனதில் எழுப்புகிறது.

கதாபாத்திரங்களை முழுமையான நல்லவர்கள் அல்லது தவறு செய்பவர்கள் என்று பிரித்துப் பார்க்காமல், அவரவர் சூழ்நிலைகளையும் மனநிலைகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு திரைக்கதையை உருவாக்கியிருப்பது இயக்குநரின் அணுகுமுறைக்கு வலு சேர்க்கிறது.

இருப்பினும், இறுதிக்கட்டத்தில் இடம்பெறும் சில வழக்கமான சினிமாத்தனமான திருப்பங்கள் கதையின் இயல்பான தன்மையைக் குறைக்கின்றன. இன்னும் புதுமையான முடிவைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தால் படம் கூடுதல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும்.

மூன்று காதல் கதைகளை இணைத்து ஒரு பொழுதுபோக்குப் படமாக மட்டுமல்லாமல், காதல் தோல்விக்குப் பிறகும் வாழ்க்கை தொடர்கிறது என்பதையும், ஒரு உறவைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள அன்பைத் தாண்டி புரிதலும் அவசியம் என்பதையும் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்திருக்கும் இந்த ‘டைடானிக்’ காதலின் இனிமையையும் பிரிவின் வலியையும் திருமண வாழ்க்கையின் யதார்த்தங்களையும் நகைச்சுவையுடன் சொல்லும் ரசிக்கத்தக்க பயணம்.

Comments are closed.