’ஃபிளாக்’ (FLAG) விமர்சனம்

நடிகர்கள் : திஹான், மிக்கி மக்கி ஜா, கிரி துவாரகேஷ், ஆனந்த், அபிநவ் கோசாமி, அமீர் மாலிக், பபுஷா, சினி
இசை : ராஜா ரவி வர்மா, பாலசுப்பிரமணியம்
ஒளிப்பதிவு : எஸ்.பி.பொன்சங்கர்
இயக்கம் : எஸ்.பி.பொன்சங்கர்
தயாரிப்பு : ஐ & ஐ மூவிஸ் – வைர பிரகாஷ்

ஒரு சிறுவனின் நெகிழ்ச்சியான பயணத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்டு இந்தியாவின் ஒற்றுமையையும் பெருமையையும் பேசும் படமாக உருவாகியிருக்கிறது இயக்குநர் எஸ்.பி.பொன்சங்கரின் ‘ஃபிளாக்’ (FLAG).

பெற்றோரை இழந்த சிறுவன் திஹான், பெங்களூருவில் தனது தாத்தாவின் அரவணைப்பில் வாழ்ந்து வருகிறான். தேசியக் கொடிகளைத் தயாரிக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருக்கும் தாத்தாவுக்கு, டெல்லி செங்கோட்டையில் குடியரசுத் தலைவர் தேசியக் கொடியை ஏற்றும் அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நிகழ்வை நேரில் காண வேண்டும் என்பது வாழ்நாள் ஆசை.

ஆனால், அந்த ஆசை நிறைவேறும் தருணத்திற்காகக் காத்திருக்கும் நேரத்தில், தாத்தாவின் உடல்நிலை மோசமடைந்து விடுகிறது. அவரது மனதில் உயிர்ப்புடன் இருக்கும் ஒரே கனவு அந்த தேசியக் கொடி ஏற்றும் நிகழ்வுதான் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் சிறுவன், எப்படியாவது தாத்தாவின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கிறான். அதன் விளைவாக, யாருடைய துணையுமின்றி டெல்லியை நோக்கித் தனது பயணத்தைத் தொடங்குகிறான்.

அறிமுகமில்லாத மனிதர்கள், புரியாத மொழிகள், எதிர்பாராத சவால்கள் எனப் பல்வேறு அனுபவங்களை எதிர்கொள்ளும் அந்தச் சிறுவனின் பயணம் எத்தகைய முடிவைச் சந்திக்கிறது? தாத்தாவின் கனவு நனவானதா? என்பதை உணர்வுபூர்வமாகவும், நாட்டுப்பற்றின் அடிநாதத்துடனும் சொல்லியிருக்கும் படமே ‘ஃபிளாக்’.

இந்தியாவின் அடையாளம் என்பது ஒரு மொழியோ, ஒரு மதமோ, ஒரு குறிப்பிட்ட கலாச்சாரமோ அல்ல; இவை அனைத்தையும் கடந்து அனைவரையும் ஒன்றிணைக்கும் தேசிய உணர்வே அதன் உண்மையான பலம் என்பதைப் படம் அழுத்தமாக எடுத்துரைக்கிறது.

காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரை வாழும் மக்களின் வாழ்க்கை முறை, உணவு, உடை, மொழி, பழக்கவழக்கங்கள் என அனைத்தும் வெவ்வேறாக இருந்தாலும், அவர்களை ஒரே குடும்பமாக இணைக்கும் சக்தி இந்திய தேசியக் கொடி என்பதை இயக்குநர் மிக அழகாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

வேற்றுமைகளைப் பிரிவினைக்கான காரணமாகப் பார்க்காமல், அவற்றையே இந்தியாவின் தனித்துவமான பலமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற கருத்தை ஒரு சிறுவனின் அனுபவங்கள் வழியாகச் சொல்வது படத்தின் முக்கியமான பலம்.

மோகனவேல் என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் சிறுவன் திஹான், படத்தின் மிகப்பெரிய பலமாகத் திகழ்கிறார். குழந்தைகளுக்கே உரிய குறும்புத்தனம், அப்பாவித்தனம், ஆச்சரியம் எனப் பல உணர்வுகளை இயல்பாக வெளிப்படுத்துகிறார்.

பெற்றோரை இழந்த வலியுடன் வாழும் தருணங்களில் அவரது நடிப்பு மனதை நெகிழச் செய்கிறது. அதேபோல், தாத்தாவின் ஆசையை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்ற உறுதியுடன் பயணத்தைத் தொடங்கும் காட்சிகளிலும், வழியில் சந்திக்கும் மனிதர்களிடம் காட்டும் தயக்கத்திலும், பயத்திலும் அவரது நடிப்புத் திறன் வெளிப்படுகிறது.

ஒரு குழந்தையின் பார்வையில் உலகத்தை அணுகும் விதத்தையும், பயணத்தின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அவனுக்குள் ஏற்படும் மாற்றங்களையும் திஹான் மிக இயல்பாக வெளிப்படுத்தியிருப்பது பாராட்டுக்குரியது.

தாத்தா கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் மிக்கி மக்கி ஜா தனது அனுபவமான நடிப்பால் கதைக்கு உணர்வுப்பூர்வமான அடித்தளம் அமைத்திருக்கிறார். கிரி துவாரகேஷ், ஆனந்த், அபிநவ் கோசாமி, அமீர் மாலிக், பபுஷா, சினி உள்ளிட்ட மற்ற நடிகர்களும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களில் சிறப்பாக நடித்துள்ளனர். இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த மனிதர்களின் பிரதிநிதிகளாக அவர்கள் திரையில் தோன்றுவது கதையின் நோக்கத்திற்கு வலுசேர்க்கிறது.

இயக்குநராக மட்டுமின்றி ஒளிப்பதிவாளராகவும் பணியாற்றியிருக்கும் எஸ்.பி.பொன்சங்கர், இந்தியாவின் இயற்கை அழகையும், கட்டிடக்கலைச் சிறப்பையும், பண்பாட்டுப் பன்முகத்தன்மையையும் தனது கேமரா மூலம் அழகாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

ஒரு சிறுவனின் பயணம் என்ற குறுகிய களத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அதன் வழியே இந்தியாவின் பரந்த நிலப்பரப்பையும், வெவ்வேறு பகுதிகளின் வாழ்வியலையும் காட்சிப்படுத்தியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பிரமாண்டமான கோவில்கள், இயற்கை எழில் கொஞ்சும் இடங்கள், பல்வேறு கலாச்சார அடையாளங்கள் என ஒவ்வொரு காட்சியும் நம் நாட்டின் செழுமையை நினைவூட்டுகின்றன.

ராஜா ரவி வர்மா மற்றும் பாலசுப்பிரமணியம் ஆகியோரின் இசைப் பங்களிப்பு, கதையின் உணர்வுகளுக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்திருக்கிறது. சிறுவனின் உற்சாகம், அச்சம், வியப்பு, தனிமை போன்ற உணர்வுகளுக்கு இசை கூடுதல் உயிரூட்டுகிறது. குறிப்பாக, தேசப்பற்றை வெளிப்படுத்தும் தருணங்களுக்கும் சிறுவனின் குழந்தைத்தனமான உலகத்திற்கும் இடையிலான உணர்வுநிலையை இசை அழகாகக் கையாள்கிறது.

வரதராஜனனின் படத்தொகுப்பு, நீண்ட பயணத்தை மையமாகக் கொண்ட கதையின் வேகத்தைச் சீராகப் பராமரிக்கிறது. பயணத்தின் சிரமங்களையும், காலநீளத்தையும் பார்வையாளர்கள் உணர்ந்துகொள்ளும் வகையில் காட்சிகள் தொகுக்கப்பட்டிருப்பது சிறப்பு.

ஒரு சிறுவனின் தனிமை, அவனுக்குள் உருவாகும் தேடல், வழியில் கிடைக்கும் அனுபவங்கள், அவற்றால் ஏற்படும் மனமாற்றம் எனப் பல அம்சங்களை நீண்ட வசனங்களின் துணையின்றி காட்சிகளின் மூலமாகவே உணர்த்தியிருப்பது இயக்குநரின் கதை சொல்லும் திறனை வெளிப்படுத்துகிறது.

சில இடங்களில் சிறுவன் மேற்கொள்ளும் தனிப்பயணம் நடைமுறையில் சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றினாலும், அந்தப் பயணத்தை ஒரு சாகசமாக மட்டுமே அணுகாமல், இந்தியாவின் பல்வேறு மக்களையும் கலாச்சாரங்களையும் அறிந்துகொள்ளும் அனுபவமாக மாற்றியிருப்பது படத்தின் தனிச்சிறப்பு.

தேசிய உணர்வை உரத்த குரலில் முழங்காமல், மனிதர்களின் அன்பு, உதவி, அக்கறை, சகோதரத்துவம் ஆகியவற்றின் வழியாக வெளிப்படுத்தியிருப்பது படத்தின் அணுகுமுறையை அழகாக்குகிறது.

தேசப்பற்று என்பது தேசியக் கொடியை வணங்குவதிலும், நாட்டின் பெருமைகளைப் பேசுவதிலும் மட்டும் அடங்கியதல்ல, நாட்டில் வாழும் ஒவ்வொரு மனிதரையும் மதிப்பதிலும், அவர்களின் வேறுபாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டு அன்புடன் ஒன்றிணைந்து வாழ்வதிலும் இருக்கிறது என்ற உயரிய சிந்தனையை ‘ஃபிளாக்’ திரைப்படம் முன்வைக்கிறது.

இன்றைய சூழலில், குழந்தைகளுக்கு நமது நாட்டின் வரலாறு, பாரம்பரியம், கலாச்சாரம் மற்றும் தேசிய ஒற்றுமையின் அவசியத்தை உணர்த்தும் படைப்புகள் அதிகம் தேவைப்படுகின்றன. அந்தத் தேவையை உணர்ந்து, வணிக அம்சங்களை மட்டுமே முன்னிறுத்தாமல் ஒரு சமூக நோக்கத்துடன் இத்திரைப்படத்தை உருவாக்கியிருக்கும் இயக்குநர் எஸ்.பி.பொன்சங்கரையும், தயாரித்திருக்கும் ஐ & ஐ மூவிஸ் வைர பிரகாஷையும் மனதாரப் பாராட்டலாம்.

ஒரு சிறுவனின் கனவாகத் தொடங்கி, ஒட்டுமொத்த இந்தியாவின் ஒற்றுமையையும் பெருமையையும் பேசும் படைப்பாக விரியும் ‘ஃபிளாக்’, குடும்பத்துடன் பார்க்க வேண்டிய ஒரு நல்ல முயற்சி மட்டுமல்ல; இளைய தலைமுறையினரிடம் நாட்டுப்பற்றையும், மனிதநேயத்தையும் விதைக்க வேண்டிய அவசியமான திரைப்படம்.

ரேட்டிங் 4/5